18 Nisan 2013 Perşembe

İşte Bu Bizim Hikayemiz

Nerden başlasam ilk önce ne yazsam bir hayli düşündüm ve en güzelinin şöyle olacağına karar verdim; Hoşgeldin kuzucuğum:) Annen ve baban seni uzun yıllardır hayal ediyorlardı ve sen öyle güzel bir zaman da geldin ki... Eminim büyürken bizden milyon kez dinleyeceksin bu hikayeyi ama annen ve baban bundan 9 yıl önce üniversitede tanıştılar sevdiler birbirlerini:) 5 yıl önce de mutlu musmutlu bir yuva kurdular (maşallah) şimdi sen geliyorsun ve artık tam bir aile olacağız kuzucuğum.
Senin geldiğini 26 Ocak 2013 Cumartesi günü öğrendik.



Ben testi yaptım, ama sonucun pozitif çıkması olasılığı düşük diye dündüğüm için bekleme süresi boyunca hiç bakmadım teste 3 dakika sonra bir de ne göreyim çift çizgi:)) öyle süprizi müprizli bir annen yok kuzum senin tez canlıyım ya çok babana seslendim hemen :) İkimizde okadar şakındık ki napacağımızı bilemedik sevinçten ilk önce sarıldık bir sonra güldük nasıl ya dedik çok sevindik çok... Tabi senin tez canlı annen dayanamadı hemen kan testi yaptıralım dedik o gün. Kartalda bir hastaneye gittik kan verdim 2 saat sonra sonuç çıkar dediler o iki saat gezmeler vurduk kendimizi şaşkın şaşkın :) kan testi sonucunda pozitifdi:) o akşam Babaannen deden ve küçük amcan (tayfun:) İstanbul'a geliyorlardı. Onlar gelince güzel haberi onlarla da paylaştık herkes çok sevindi... O gün anneannen, deden ve dayın'a da telefonla haber verdik herkes çok mutlu oldu gelişine kuzucum:))
İşte kuzum hikayemizin başlangıçı böyle şimdi 15. Haftadayız, bu sürede neler hissetik, neler yaşadık sana güzel bir hatıra kalsın diye bu blogu yazmak istedim kuzucum
Heyecanla bekliyoruz seni...