7 Şubat 2014 Cuma

Daha Çok Yazacağım

Daha çok yazacağım daha çok, hatıra kalsın diye ,unutmayalım diye, özledikçe okuyalım diye, söz veriyorum, akşama yazacağım artık 4 aylık oldun oğluşum anlatacak okadar çok şey biriktiki güzel ve uzun bir yazıyla hepsini anlatacağım.

11 Ağustos 2013 Pazar

Ve İsmin....

Canım oğlum uzun zamandır yazmıyorum, halbuki her gun hissettiklerimi bir bir buraya yazmak istiyorum. Bugün itibariyle 34. Haftamıza girdik sona doğru yaklaşırken giderek büyüyen göbeğimle  iyice varlığını hissettirmeye başladın, artık ben otururken dışarıdan senin tekmelerin görülüyor :) sağlam tekmeler atıyorsun çaktırmadan  çaktırmadan:))) onları her hissettiğimde  heyacan korku ve şevkat duyuyorum, bir duygu karmaşası oluyor kuzum.... 
İlk Bayramı'nı karnımda karşıladın oğluşum, Bayram öncesi annane ve dede bize geldiler beni ve seni yanlız bırakmamak için çünkü baban bayram öncesi günlerde çalışıyordu. Anneannen ile senin kıyafetlerini battaniyelerinive nevresimlerini yıkadık ütüledik, yerlerine yerleştirken öpüp öpüp kokladım onları, içinde sen olacağın günleri sabırsızlıkla bekliyorum oğlum:) 
Ve ismin oğluşum en çok zorlandığımız konu bu sanırım :) halbuki yılaaaar öncesinde (yıl 2005) babanla ilk sevgiler günümüzde karar vermiştik ismine, baban senin olacağını hayal ederek bana senin için kızımızı kramponlar almıştı :) Onları o günden  bugüne sakladım oğluşum koşturmaya başlayınca giyeceksin inşallah.  
Baban kramponları aldığı gün  içlerine senin için hayalini kurduğumuz ismi yazdıracaktı:)) ama senin  tez canlı annen dayanamadığı ve hediyesine bir an önce kavuşmak istediği için baban ismini yazdıramamıştı:)) artık sen giymeye başlamadan önce içlerine ismini yazdırırız Efe'm....
İsminin hikayesi böyle işte oğluşum, hamilelik süresince  farklı isimler de düşünsek hiç biri içimize Efe kadar sinmedi, yıllar öncesinde daha senin olacağın bir hayalken kararını verdiğimiz ismini umarım sen de bizim kadar seversin Efe'm..... İsminin anlamı gibi mert, yiğit, cesur ve sözünün eri bir insan olursun oğlum... 


Eğilmez başın gibi
Gökler bulutlu efem
Dağlar yoldaşın gibi
Sana ne mutlu efem efem

Oyna yansın cepkenin
Yansın güneşten tenin
Gün senin şenlik senin
Bayramın kutlu efem efem

Sabah yıldızı gibi
İçime doğdun efem
Bir yaz güneşi gibi
Bağrımı yaktın efem efem


25 Mayıs 2013 Cumartesi

21.Hafta....


Ara ara hareket etiğini düşündüğüm hissettiğimi sandığım durumlar oluyordu ama bugün (25.05.2013)  sabah yatakta uzanırken okadar farklı olduki işte bu dedim. Seni hissetmek çok güzel .... Darısı babanın başına dışarıdan tekmelerini hissetmek için heyecanla bekliyor.

Doğduğunda hastanede bizi ziyarete gelecekler için kendi ellerimizle keçeden magnetler yaptık babanla.Tabi baban benden daha becerekli bu konularda umarım ona benzersin:)  Tam 50 tane baykuş magnetimiz oldu rengarenk el emeği göz nuru pek tatlılar kuzum:) Bir de kapı süsü yapacağız tülden ve keçeden ...
     
21. Haftayı bitiriyoruz, artık dışardanda fark ediliyorsun. Annen azıcık daha rahat etsin seni de sıkıştırmasın diye hamile kıyafetleri aldık bile en güzeli de bahçıvan aldık çok şirin olduk.


18 Nisan 2013 Perşembe

İşte Bu Bizim Hikayemiz

Nerden başlasam ilk önce ne yazsam bir hayli düşündüm ve en güzelinin şöyle olacağına karar verdim; Hoşgeldin kuzucuğum:) Annen ve baban seni uzun yıllardır hayal ediyorlardı ve sen öyle güzel bir zaman da geldin ki... Eminim büyürken bizden milyon kez dinleyeceksin bu hikayeyi ama annen ve baban bundan 9 yıl önce üniversitede tanıştılar sevdiler birbirlerini:) 5 yıl önce de mutlu musmutlu bir yuva kurdular (maşallah) şimdi sen geliyorsun ve artık tam bir aile olacağız kuzucuğum.
Senin geldiğini 26 Ocak 2013 Cumartesi günü öğrendik.



Ben testi yaptım, ama sonucun pozitif çıkması olasılığı düşük diye dündüğüm için bekleme süresi boyunca hiç bakmadım teste 3 dakika sonra bir de ne göreyim çift çizgi:)) öyle süprizi müprizli bir annen yok kuzum senin tez canlıyım ya çok babana seslendim hemen :) İkimizde okadar şakındık ki napacağımızı bilemedik sevinçten ilk önce sarıldık bir sonra güldük nasıl ya dedik çok sevindik çok... Tabi senin tez canlı annen dayanamadı hemen kan testi yaptıralım dedik o gün. Kartalda bir hastaneye gittik kan verdim 2 saat sonra sonuç çıkar dediler o iki saat gezmeler vurduk kendimizi şaşkın şaşkın :) kan testi sonucunda pozitifdi:) o akşam Babaannen deden ve küçük amcan (tayfun:) İstanbul'a geliyorlardı. Onlar gelince güzel haberi onlarla da paylaştık herkes çok sevindi... O gün anneannen, deden ve dayın'a da telefonla haber verdik herkes çok mutlu oldu gelişine kuzucum:))
İşte kuzum hikayemizin başlangıçı böyle şimdi 15. Haftadayız, bu sürede neler hissetik, neler yaşadık sana güzel bir hatıra kalsın diye bu blogu yazmak istedim kuzucum
Heyecanla bekliyoruz seni...